กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 104 เฉินเสี่ยวหยุนคอไม่ถึงแก้ว
“ในที่สุดก็ไม่เป็นไรแล้ว!”
แต่จังหวะนั้นเอง หลินซินเยว่ก็ลืมตาพรึ่บ จ้องซูเฉินอย่างระแวดระวัง
“นายจะทำอะไร?”
“เมื่อครู่ลมปราณของเธอปั่นป่วน ฉันเลยช่วยรักษา” ซูเฉินรีบอธิบาย
สีหน้าหลินซินเยว่ผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ยังพูดขอบคุณด้วยน้ำเสียงเย็นชา
ซูเฉินได้ยินคำขอบคุณนั้นแล้วรู้สึกไม่สบายใจนัก
“พี่สะใภ้…”
“ฉันบอกแล้วไงว่าต่อไปห้ามเรียกฉันแบบนั้น” หลินซินเยว่ขึ้นเสียง
ตอนนี้เธอยังคงโกรธมาก ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมซูเฉินถึงทำแบบนั้น