กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 94 ต้องถอนรากถอนโคน
“แกน่ะหรือ ไอ้เด็กเหม็น แกไม่มีคุณสมบัติหรอก” เฉียวเจิ้นพูดด้วยสีหน้าดูแคลน
ซูเฉินเตะเขาอย่างแรงอีกครั้งแล้วด่าทอ
“ไอ้แก่ ยังกล้าวางท่าต่อหน้าฉันอีก? ฉันถามว่าจะพาฉันไปหรือไม่?”
“ฉันไม่พาแกไปหรอก มีปัญญาก็ฆ่าฉันสิ!”
ซูเฉินไม่พูดอะไรต่อ ระดมหมัดเท้าใส่เขาอีกชุดจนเฉียวเจิ้นเหลือเพียงลมหายใจรวยริน
เขารู้ว่าวันนี้ตัวเองต้องตายแน่ เมื่อตกอยู่ในมือซูเฉินก็มีแต่ต้องรับความทรมานไม่รู้จบ
เขาไม่ยอมถูกหยาม จึงตัดสินใจเด็ดขาด ตัดเส้นลมปราณตัวเอง
“ต่อให้ตาย ฉันก็ไม่ยอมให้แกทำให้ฉันอัปยศ!”
พริบตาเดียวเลือดก็ไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด คอของเขาเอียง แล้วสิ้นใจไปในชั่วพริบตา