กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 84 พบศาสดินีไม้แล้ว
หลังพาซูเฉินกลับเข้าห้องของตัวเอง ไป๋อวี่โร่วก็ล็อกประตู แล้วถอดเสื้อท่อนบนด้วยแก้มแดงเรื่อ
เมื่อเห็นผิวขาวราวหิมะของเธอ ลูกกระเดือกของซูเฉินก็ขยับขึ้นลง
ในหัวอดนึกถึงสัมผัสผิวตอนนวดให้เธอครั้งก่อนไม่ได้ มันช่างยอดเยี่ยมเหลือเกิน
ในที่สุดเขาก็เข้าใจแล้วว่าผิวนุ่มนวลราวกับจะแตกได้เพียงสัมผัสเป็นอย่างไร มันช่าง...
“พี่ซู ทำไมมองฉันแบบนั้น?”
ไป๋อวี่โร่วก้มหน้า เตือนเสียงเบา
“ฉันกำลังตรวจดูว่าอาการของเธอฟื้นตัวถึงไหนแล้ว” ซูเฉินพูดพร้อมรอยยิ้ม
“ตรวจเจอหรือยัง?”
“ยัง โรคร่องรอยเพลิงต้องสัมผัสถึงจะตรวจได้ เดี๋ยวต้องดูรอยตรงก้นของเธอด้วย”