กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 58 เวลาของฉันมีค่ามาก
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ยืนนิ่งงัน มองไปยังทิศทางที่จ้าวเทาปลิวไป ยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
จนกระทั่งเสียงร้องตกใจของจ้าวเจิ้งเหิงดังขึ้น ทุกคนจึงหันไปมองตามเสียง เขาวิ่งถลาเข้าไป
“ลูกพ่อ ลูกพ่อ!”
จ้าวเจิ้งเหิงร้องเรียกอย่างเจ็บปวด ท่ามกลางเศษอิฐเศษกระเบื้องที่เต็มไปด้วยฝุ่น เขาพยายามลากจ้าวเทาที่กระอักเลือดและกระดูกทั่วร่างหักออกมา
“เสี่ยวเทา เสี่ยวเทา ลูกพ่อ ตอนนี้เป็นยังไงบ้าง?”
“ไม่…ไม่ค่อยดี”
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่ยอมรับ ชี้ไปทางลานประลอง พูดไปก็กระอักเลือดไป