กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 37 แกนั่นแหละที่เป็นหนู
“ฉันยังไม่รู้รายละเอียด เราไปโรงพยาบาลกันก่อนเถอะ”
หลินซินเยว่มีสีหน้าร้อนใจ แต่จู่ ๆ เธอก็สูดจมูกแล้วขมวดคิ้วถาม
“กลิ่นอะไรน่ะ?”
ซูเฉินใจหล่นวูบ จมูกเธอดีเกินไปแล้ว!
เขากลัวความลับจะแตก จึงรีบเร่งเธอ
“อาจเป็นกลิ่นเหงื่อของฉัน”
“ไม่น่าใช่…”
ทันใดนั้นสายตาหลินซินเยว่ก็เหลือบไปเห็นเตียงของซูเฉิน เธอร้องขึ้นว่า
“ทำไมมีเลือดด้วย?”