กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 34 คืนนี้พี่จะอยู่เป็นเพื่อน
เธอยังไม่ลืมหันกลับมาจ้องซูเฉิน ทำเอาเขาหงุดหงิดใจ
เธอจ้องแบบนี้แล้วเขาจะลงมือกระตุ้นจุดลมปราณได้ยังไง?
“จ้องฉันทำไม? ไม่เชื่อใจฉันขนาดนั้นเลยหรือ?” ซูเฉินพูดหยอกล้อ
“ฉะ…ฉันเปล่า” ไป๋อวี่โร่วทำหน้าอึดอัด แก้มแดงก่ำ แต่ก็ยังไม่หันหน้ากลับไป
เธอไม่ค่อยวางใจซูเฉินจริง ๆ
“ฉันต้องสังเกตรูปร่างของรอยแดงพวกนี้ให้ละเอียด” ซูเฉินพูดพลางก้มตัวลง
ตอนนี้ไป๋อวี่โร่วอึดอัดจนอยากแทรกแผ่นดินหนี หัวใจเต้นรัวไม่หยุด
ซูเฉินไม่ได้บอกว่าจะดูแค่แวบเดียวหรือไง? ทำไมยัง…
เธออดทนอยู่พักใหญ่ พอเห็นซูเฉินไม่พูดอะไร ในที่สุดก็อดถามไม่ได้