กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 20 ฉันไร้เทียมทานแล้ว
“อ้อ ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง!” หลินซินเยว่เพิ่งเข้าใจในที่สุด
“แต่จะว่าไป เรื่องนี้บังเอิญจริง ๆ แถมยังน่าสนใจด้วย ดูท่านายจะถูกมองเป็นโรคจิตจริง ๆ” พูดจบเธอก็หัวเราะเยาะเขาอย่างสะใจ
ซูเฉินกลอกตาใส่ด้วยความโมโห สีหน้าขรึมลงแล้วถามจริงจัง
“พอแล้ว อย่าหัวเราะ ตอบคำถามฉันมาก่อน”
“กริชเล่มนี้พี่ได้มาจากไหน” พูดจบซูเฉินก็วางกริชลงบนโต๊ะทำงาน
“มีคนให้ฉันมา”
“ถ้านายชอบ ฉันยกให้ก็ได้ ยังไงฉันก็ไม่ได้ใช้” หลินซินเยว่เหลือบมองแล้วพูด
“ใครให้พี่มา” ซูเฉินถามต่อ
“เวินเค่อเค่อไง ยัยนั่นชอบของพวกนี้ เลยเอามาให้ฉันไว้ป้องกันตัว”