กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 178 นักเลงอาศัยบารมีข่มเหงผู้อื่น
“พวกเรามีขนมพอจะกิน ไม่ขาย!” เจียงหลิ่วเยว่กล่าวเสียงเย็นชา
“เฮ้อ พวกบ้านนอกอย่างพวกเจ้า รู้หรือไม่ว่าในเมืองนี้ยังไม่เคยมีใครกล้าล่วงเกินจวนตระกูลเจียงอย่างเปิดเผย พวกเจ้าไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงเช่นนี้…”
ยายจ้าวกลัวว่าเสี่ยวเยว่กับพวกจะล่วงเกินจวนตระกูลเจียง จึงรีบให้สกุลเสิ่นหลบไปข้างหนึ่ง แล้ววิ่งเหยาะๆ เข้ามาด้วยตนเอง
“โอ๊ย แม่นมเฉิน ท่านพูดหนักไปแล้ว พวกเขาก็แค่เด็กไม่รู้ความกลุ่มหนึ่ง อย่าถือสาพวกเขาเลยเจ้าค่ะ มาๆ ขนมถั่วแดง ข้าห่อให้ท่านหมดแล้ว ไม่คิดเงิน พรุ่งนี้ข้าจะทำเพิ่มแล้วส่งไปให้ถึงจวน”
“ฮึ!”
แม่นมเฉินกำลังจะรับขนมถั่วแดงจากมือยายจ้าว แต่กลับมีคนชิงหยิบไปก่อน
เจียงหลิ่วเยว่ชั่งน้ำหนักขนมถั่วแดงในมือ ก่อนกล่าวว่า “ของพวกนี้พวกเราซื้อไว้ก่อนแล้ว ขออภัยที่ไม่ขายต่อ ยายจ้าว ท่านไม่ต้องกลัวนาง ของที่อาศัยอำนาจเจ้านายข่มเหงคนอื่น อย่าไปตามใจ!”
เดิมทีเจียงหลิ่วเยว่ไม่คิดจะเอาเรื่องแม่นมเฉิน แต่พอได้ยินนางพูดว่าตระกูลเจียงในเมืองนี้ยิ่งใหญ่เพียงใด ก็อดโมโหขึ้นมาไม่ได้
เมื่อก่อนนางกับท่านแม่ถูกตระกูลเจียงรังแกมาหลายปี ตอนนั้นนางยังเด็ก ทั้งยังอ่อนแอเจ็บป่วยจนปกป้องตนเองไม่ได้ก็ช่างเถิด แต่ยามนี้พวกนางมีความสามารถปกป้องตนเองแล้ว ย่อมไม่จำเป็นต้องทนรับความอัปยศเช่นนี้อีก