บทที่ 164 บุกเบิกที่ดิน ต่ออายุขัย 100 ปี

บทที่ 164 บุกเบิกที่ดิน ต่ออายุขัย 100 ปี

เจียงหลิ่วเยว่เห็นท่านสะใภ้เจียงมีท่าทีเหมือนอยากพูดแต่ก็ไม่พูด จึงเดาไม่ออกจริงๆ ว่านางมีธุระอันใด ทำได้เพียงเอ่ยถามตรงๆ

“สะใภ้เจียง หากมีธุระก็พูดมาเถิด”

“เจ้าเปิดร้านไว้หลายแห่งในเมือง ตอนนี้ยังขาดคนหรือไม่? พอจะจัดงานให้เจ้าหนุ่มซงกับภรรยาสักงานได้หรือไม่? ให้เขาทำอะไรก็ได้ในเมือง ขอเพียงไม่ต้องทำงานไร่นา เพราะเขาทำงานไร่ในหมู่บ้านไม่ไหวจริงๆ”

สะใภ้เจียงเห็นโก่วเซิ่งกับภรรยาทำงานอยู่ในหอสุราของเสี่ยวเยว่ ทั้งคู่มีชีวิตความเป็นอยู่ดีจนเนื้อตัวอวบอิ่มขาวผ่อง นางจึงอดอิจฉาไม่ได้ และอยากให้ลูกชายคนโตของตนได้ทำงานกับเสี่ยวเยว่บ้าง