บทที่ 152 ซูเปอร์มาร์เก็ตเปิดกิจการ

บทที่ 152 ซูเปอร์มาร์เก็ตเปิดกิจการ

เถ้าแก่วังนอนแผ่หมดแรงอยู่บนเตียง พลางนึกถึงเรื่องเหลวไหลที่ตนทำลงไปเมื่อครู่ ก็อยากหารอยแยกบนพื้นแล้วมุดหนีเข้าไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด

ข้างกันนั้น เหล่าซางก็นั่งหมดแรงอยู่ไม่ต่างกัน

“เถ้าแก่ เมื่อครู่พวกเราถูกผีเข้าหรือขอรับ”

“ต้องใช่แน่!”

“หรือว่า...ในหอวั่งฝูของพวกเรา มีสิ่งอัปมงคลเข้ามา”

“เป็นไปได้!”

“เช่นนั้นข้าจะไปเชิญนักพรตหลายคนมาทำพิธีดีหรือไม่ขอรับ”

“ข้าเห็นด้วย!”

เหล่าซาง “...”