บทที่ 142 ออกจากเมือง

บทที่ 142 ออกจากเมือง

เจียงหลิ่วเยว่ฉวยจังหวะที่พายุฝุ่นพัดคลุ้งไปทั่ว ใช้คมวายุจัดการนักเลงจากหอนางโลมเหล่านั้นจนหมด ก่อนจะเรียกลมหมุนลูกสุดท้ายกวาดศพทั้งหมดเข้าไปในหุบเขาลึก

หลังลมพัดผ่าน ป้ายร้านน้ำชาก็ล้มลง ทุกคนต่างถูกฝุ่นจับเต็มตัว

พอมองไปอีกที นักเลงหน้าตาดุดันเหล่านั้นหายไปหมดแล้ว ม้าของพวกเขาตกใจจนแตกตื่นวิ่งหนีกันไปทั่ว