กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 129 ผู้ลี้ภัยนอกหมู่บ้าน
เสี่ยวเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ในยุคโบราณเช่นนี้ จำนวนประชากรก็เท่ากับแรงงาน ไม่มีเหตุผลอันใดที่จะไม่รับพวกเขาไว้
นางกล่าวกับผู้ใหญ่บ้านว่า “พวกเราต่างก็เป็นชาวบ้านจากหมู่บ้านละแวกเดียวกัน จะเห็นคนใกล้ตายแล้วไม่ช่วยได้อย่างไร ในบ้านข้ากำลังต้มโจ๊กอยู่พอดี ประเดี๋ยวจะนำไปแจกให้พวกเขาสักมื้อ ให้กินอิ่มแล้วค่อยลงแรงทำงาน”
หวังต้าฟู่ได้ยินดังนั้นก็เข้าใจเรื่องการแจกโจ๊ก ช่วง 2 วันนี้เขาเห็นผู้ลี้ภัยบางคนพาเด็กมาด้วย ไม่มีอะไรจะกิน จึงคิดจะนำโจ๊กไปแจกอยู่เหมือนกัน แต่ก็กังวลว่าหากพวกเขาได้กินโจ๊กฟรีทุกวัน อาจจะพากันปักหลักอยู่หน้าหมู่บ้านไม่ยอมไปไหน
“ทำงานหรือ? จะให้พวกเขาทำงานอะไรดี?” หวังต้าฟู่นึกไม่ออกจริงๆ