บทที่ 087 ยาเม็ดรักษาชีวิต

บทที่ 087 ยาเม็ดรักษาชีวิต

ยามเย็น ขอบฟ้าอาบย้อมด้วยแสงอาทิตย์สีแดงชาด

ใต้ต้นไทรตรงปากหมู่บ้านเหอซี เด็กกลุ่มหนึ่งกำลังวิ่งไล่ลูกสุนัขสีเหลืองตัวเล็ก 2 ตัว หัวเราะหยอกล้อกันอย่างสนุกสนาน

ที่ลานตากข้าว ชาวบ้านกำลังง่วนอยู่กับการเก็บเกี่ยวข้าว เปลือกข้าว และฝัดแกลบ ใบหน้าเปี่ยมด้วยความยินดีจากการเก็บเกี่ยว

ชาวบ้านบางคนทยอยเลิกงานจากท้องนาและกลับบ้าน ไก่กับเป็ดในหมู่บ้านก็เดินเอื่อยๆ ไปตามทาง มุ่งหน้ากลับเล้า

ใต้แสงตะวันยามเย็นสีแดงชาด ควันไฟจากเตาหุงข้าวลอยขึ้นเป็นสายจากในหมู่บ้าน

ชีวิตชนบทช่างงดงามเหลือเกิน

เจียงหลิ่วเยว่ยืนอยู่หน้าบ้าน มองภาพทั้งหมดเงียบๆ ในใจรู้สึกเศร้าอยู่บ้าง

นางยังอยากทำให้หมู่บ้านเหอซีกลายเป็นหมู่บ้านในฝัน บัดนี้ก็กำลังค่อยๆ ก้าวไปสู่ความฝันนั้นทีละก้าว หรือจะต้องยอมแพ้ไปทั้งอย่างนี้หรือ?