บทที่ 072 เขาเป็นใครกันแน่?

บทที่ 072 เขาเป็นใครกันแน่?

เจียงหลิ่วเยว่เห็นท่านแม่จู่ๆ ก็มีน้ำตาไหล จึงพลันลนลานขึ้นมา

“ท่านแม่ ร้องไห้ทำไมหรือเจ้าคะ? ท่านแม่วางใจเถิด ข้ากักตุนเสบียงไว้พอกินถึง 3 ปีแล้ว ทั้งยังเตรียมสมุนไพรไว้มากพอด้วย พวกเราจะไม่ตกอยู่ในสภาพลำบากเช่นนั้นหรอกเจ้าค่ะ”

สกุลเสิ่นยกมือเช็ดน้ำตา ก่อนเอ่ยเสียงสะอื้น “ตากับยายของเจ้าตายไปในโรคระบาดครั้งนั้น…”

สกุลเสิ่นเล่าประสบการณ์ในวัยเยาว์เมื่อครั้งนั้นให้บุตรสาวฟังเป็นครั้งแรก