บทที่ 039 สั่งสอนหวังป้า

บทที่ 039 สั่งสอนหวังป้า

หวังป้าเดินออกมาจากที่ว่าการด้วยสภาพมอมแมม พอเห็นแม่นางเสี่ยวเยว่ยืนอยู่ใต้ต้นไม้ไม่ไกลนักเพียงลำพัง มุมปากก็ยกยิ้มเย็นชา

“ฮึ ข้ากำลังกลุ้มอยู่ว่าจะไปตามหาเจ้าได้ที่ไหน ไม่คิดว่าเจ้าจะเดินมาหาข้าเองถึงที่!” หวังป้าพูดอย่างมุ่งร้าย

เจียงหลิ่วเยว่ปรายตามองเขา “ไสหัวไปให้ไกล”

“พวกเจ้ารู้อยู่แล้วว่าเจ้าหน้าที่ชั่วนั่นจะเอาไปครึ่งหนึ่ง ถึงได้จงใจเรียกข้ามาที่ว่าการให้ลงชื่อในหนังสือหย่าใช่หรือไม่” หวังป้าถามด้วยโทสะ

เจียงหลิ่วเยว่หัวเราะเย็นชา “พวกเราจ่ายเงินไปตั้ง 10 ตำลึง ส่วนเจ้ากับเจ้าหน้าที่ชั่วนั่นจะรวมหัวกันชิงเงินกันเอง แล้วเกี่ยวอะไรกับพวกเรา”