บทที่ 012 เหตุไม่คาดฝัน

บทที่ 012 เหตุไม่คาดฝัน

เมื่อเจียงหลิ่วเยว่กลับมาถึงปากทางเข้าเมือง ท้องฟ้าก็มืดครึ้มลงอย่างกะทันหัน

ลุงรองขมวดคิ้วมองฟ้า ก่อนเอ่ยอย่างกังวลว่า “ดูท่าฟ้าจะมีฝนแล้ว ต้าฟู่กับพวกพ้องออกไปนานถึงเพียงนี้ยังไม่เห็นกลับมา ไม่รู้ว่าน้องสะใภ้ของข้าจะหาเจอหรือยัง”

หากไม่ใช่เพราะอายุมากแล้ว อีกทั้งขาไม่ค่อยดี เมื่อครู่นี้ลุงรองก็คงไปหมู่บ้านเหอตงกับพวกเขาเพื่อหาคนด้วยแล้ว

สกุลเสิ่นเองก็มีสีหน้ากังวล พึมพำกับตนเองว่า “ภรรยาผู้ใหญ่บ้านเป็นคนมีบุญ คงแคล้วคลาดปลอดภัยแน่นอน!”