กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Round3_Novel
บทที่ 009 ซื้อข้าวของครั้งใหญ่
สกุลเสิ่นรู้สึกว่าไม่เหมาะสมจริงๆ สำหรับนางแล้ว เงิน 2 ตำลึงไม่ใช่เงินจำนวนเล็กน้อย เทียบได้กับค่าแรงครึ่งปีของคนทั่วไป
“แม่นางเจียง รับไว้เถิด นายท่านของพวกเราได้บุตรชายในวัยชรา ทั้งยังรักใคร่คุณชายน้อยที่เพิ่งลืมตาดูโลกเป็นอย่างยิ่ง ก่อนหน้านี้แม่นมที่หามาให้ล้มป่วย ส่วนฮูหยินก็กินอะไรไม่ลง น้ำนมจึงมีไม่พอ นายท่านกำลังร้อนใจอยู่พอดี บัดนี้มีอาหารจานใหม่เหล่านี้ ฮูหยินก็กลับมาเจริญอาหารอีกครั้ง ทั้งหมดเป็นความดีความชอบของเจ้า สมควรได้รับรางวัลแล้ว”