บทที่ 006 ซ่อมแซมบ้านเรือน

บทที่ 006 ซ่อมแซมบ้านเรือน

เจียงหลิ่วเยว่ลากไม้ไผ่ลำยาวกลับมาจากป่าไผ่ แล้ววางไว้หน้าศาลร้าง

“ท่านลุงผู้ใหญ่บ้าน ข้าตัดไม้ไผ่มาบ้างแล้ว ท่านลองดูว่าจะใช้ซ่อมบ้านได้หรือไม่” เจียงหลิ่วเยว่ถาม

หวังต้าฟู่เงยหน้าขึ้น เห็นไม้ไผ่ลำหนึ่งวางอยู่แทบเท้านาง ทั้งหนาและยาว แถมยังตรงดิ่ง ก็พยักหน้ารัว

“ใช้ได้ ใช้ได้พอดี หน้าต่าง 2 บานยังขาดไม้ทำอยู่เลย แต่แค่ลำเดียวไม่พอหรอก ต้องตัดมาอีกหลายลำ”

เจียงหลิ่วเยว่เห็นผู้ใหญ่บ้านติดบานประตูทั้ง 2 บานเข้าที่แล้ว ก็คิดว่า คืนนี้นางกับท่านแม่คงไม่มีบานประตูรองนอน จึงเอ่ยว่า