ตอนที่ 110 ปากแข็งไปเถอะ

ตอนที่ 110 ปากแข็งไปเถอะ

ถงซือซือมองดูเขาแล้วยิ้มหวาน กำลังจะหมุนตัวก้าวขึ้นรถไฟ แต่แล้วก็หันกลับมา ล้วงเอาห่อกระดาษเล็กๆ ออกมาจากกระเป๋าเสื้อ ยัดใส่มือของเขา

"ให้คุณค่ะ กลับไปค่อยเปิดดูนะ"

เฉียนฉางชิงยังไม่ทันได้เอ่ยคำใด เธอก็ก้าวขึ้นรถไฟและหายลับเข้าไปในตู้โดยสารเสียแล้ว

ขบวนรถไฟเริ่มเคลื่อนตัว แล่นฉึกฉักมุ่งหน้าไปข้างหน้า ใบหน้าของเธอโผล่มาให้เห็นแวบหนึ่งตรงหน้าต่าง พร้อมกับโบกมือลาเขา

เฉียนฉางชิงยืนนิ่งอยู่บนชานชาลา ชูห่อกระดาษเล็กๆ นั้นไว้ในมือ มองดูขบวนรถไฟค่อยๆ ไกลออกไป จนกระทั่งตู้โดยสารสุดท้ายลับหายไปในความมืดมิด

เขาก้มลงเปิดห่อกระดาษดู ข้างในเป็นผ้าเช็ดหน้าสีขาวผืนหนึ่ง พับไว้อย่างเรียบร้อย ตรงมุมหนึ่งปักลายดอกไม้ดอกเล็กๆ