ตอนที่ 95 คำกระซิบของสองเฒ่า

ตอนที่ 95 คำกระซิบของสองเฒ่า

"พ่อแกมาเห็นเด็กสองคนนี้เข้า ไม่รู้ว่าจะดีใจขนาดไหน"

สวีชุนหลานพูดพลางขอบตาก็เริ่มแดงเรื่อ

"แกรอคอยวันนี้มาตั้งหลายปีแล้ว ติ้งผิงแต่งงานช้า ปากแกไม่พูด แต่ในใจร้อนรุ่มจะตาย คนรุ่นราวคราวเดียวกับแกในหมู่บ้าน หลานโตจนเข้าโรงเรียนประถมกันหมดแล้ว แกยังไม่มีสักคน คราวนี้ดีล่ะ มาทีเดียวสองคน แถมยังเป็นแฝดชายหญิงอีก แกคงดีใจจนแทบบ้าแน่ๆ"

สองวันต่อมา

ตอนที่รถไฟเข้าเทียบชานชาลา ฟ้าก็เกือบจะมืดสนิทแล้ว

หลินต้าจ้วงแบกข้าวของพะรุงพะรัง หิ้วกรงไก่ ถูกฝูงชนเบียดเสียดพาตัวเดินออกมาจนพ้นสถานี

เขายืนอยู่ตรงลานหน้าสถานี ชะเง้อมองไปรอบทิศทาง ไม่รู้จะเดินไปทางไหนดี ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงคุ้นเคยดังขึ้น

"พ่อครับ! ทางนี้ครับ!"