ตอนที่ 90 อยากให้ลูกคนหนึ่งใช้นามสกุลเสิ่น

ตอนที่ 90 อยากให้ลูกคนหนึ่งใช้นามสกุลเสิ่น

หวังซิ่วเอ๋อช่วยจัดการงานต่างๆ อีกพักใหญ่ จัดวางสิ่งของเข้าที่เรียบร้อย จึงค่อยเตรียมตัวกลับบ้านด้วยความอาลัยอาวรณ์

เหลียงหย่งเชาดูแลลูกสองคนอยู่ที่บ้าน เธอจึงยังวางใจไม่ได้เต็มร้อย

หวังซิ่วเอ๋อเดินมาที่เตียงเด็ก ก้มลงมองแล้วมองอีก

เด็กน้อยทั้งสองนอนหลับปุ๋ยอย่างสงบนิ่ง

กำปั้นเล็กๆ ของพี่ชายกำแน่น ยกขึ้นแนบไว้ข้างใบหู ราวกับกำลังออกแรงประลองกำลังกับใครอยู่

ริมฝีปากของน้องสาวเผยอออกเล็กน้อย ลมหายใจแผ่วเบาสม่ำเสมอ อกเล็กๆ ขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ

"แหม เด็กคนนี้ขนาดนอนยังกำหมัดแน่นเชียว"

หวังซิ่วเอ๋อยิ้มกระซิบเสียงเบา

พลางยื่นนิ้วไปแตะหลังมือของพี่ชายเบาๆ