ตอนที่ 87 ฉันแค่อยากเต้นรำกับคุณ

ตอนที่ 87 ฉันแค่อยากเต้นรำกับคุณ

"ไม่มีอะไรครับ"

หลินติ้งผิงก้มหน้าลง หั่นสเต๊กในจานของตัวเองต่อ

เสิ่นจือเหยารู้สึกว่าเขามีท่าทีแปลกไป แต่ไม่ได้คิดอะไรมาก จึงก้มหน้าก้มตากินต่อจนหมด

หลังจากกินคำสุดท้ายเสร็จ เธอก็วางมีดและส้อมลงอย่างอิ่มเอมใจ จิบกาแฟตามไปหนึ่งอึก

"อร่อยจังเลยค่ะ ขอบคุณนะคะ ติ้งผิง"

เมื่อชำระเงินเรียบร้อย พนักงานก็เดินมาส่งพวกเขาที่หน้าประตูด้วยรอยยิ้ม

หลินติ้งผิงประคองเสิ่นจือเหยาขึ้นรถ เดินอ้อมไปฝั่งคนขับแล้วสตาร์ตเครื่องยนต์

เสิ่นจือเหยาเอนกายพิงเบาะข้างคนขับ ลูบท้องเบาๆ อารมณ์แจ่มใสยิ่งนัก

แสงแดดอุ่นสาดส่องผ่านกระจกหน้ารถเข้ามา ทำให้เธอเริ่มง่วงงุน ตาปรือสะลึมสะลือไปตลอดทาง