เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 82 อาจารย์มาถึงแล้ว!
ริมฝีปากของแม่เหลียงหย่งเชาสั่นระริก ไม่สามารถเอื้อนเอ่ยคำใดออกมาได้แม้แต่คำเดียว
ในเวลานี้ นางเริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาจับใจแล้ว
สวรรค์คุ้มครองเถิด หากเกิดเรื่องจนถึงขั้นสูญเสียชีวิตคนขึ้นมาจริงๆ คงไม่ดีแน่!
หวังซิ่วเอ๋อช่วยเข็นรถเข็น สวีชุนหลานคอยประคองอยู่ข้างๆ พร้อมด้วยเหล่าภรรยาทหารอีกหลายคนที่คอยตามมาติดๆ ทุกคนพากันกึ่งวิ่งกึ่งเดินมุ่งหน้าไปยังโรงพยาบาล
เสิ่นจือเหยานอนอยู่บนรถเข็น สองมือกุมมือของสวีชุนหลานไว้แน่น ความเจ็บปวดบีบรัดจนเหงื่อเย็นผุดพรายออกมาเต็มหน้าผาก
"แม่คะ... ลูกของหนู... ลูกจะเป็นอะไรไหมคะ..."
ในเวลานี้ เสิ่นจือเหยาสูญเสียสติสัมปชัญญะที่จะคิดวิเคราะห์อย่างเยือกเย็นไปจนหมดสิ้นแล้ว
"ไม่เป็นไรหรอกลูก ไม่เป็นไรแน่นอน"
น้ำเสียงของสวีชุนหลานสั่นเครือ แต่นางพยายามข่มกลั้นเอาไว้อย่างที่สุด ไม่กล้าให้เสิ่นจือเหยาสังเกตเห็น