ตอนที่ 40 แบบนั้นก็แช่งให้พวกเราอายุสั้นน่ะสิ

ตอนที่ 40 แบบนั้นก็แช่งให้พวกเราอายุสั้นน่ะสิ

หลินติ้งผิงยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้น ก้มมองหญิงชราด้วยสายตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง สีหน้าเรียบเฉยแต่แฝงประกายอันน่าเกรงขาม

หญิงชราเห็นท่าทางไม่สะทกสะท้านของเขา ก็ยิ่งได้ใจ ทิ้งตัวลงนั่งขัดสมาธิบนพื้น ตบขาตัวเองพลางแผดเสียงร้องไห้โวยวาย

"โอ๊ย สวรรค์ช่วยด้วย! ทหารรังแกประชาชน! มารังแกคนแก่กับเด็กตัวเล็กๆ ทุกคนมาดูเร็วเข้า ความยุติธรรมมันอยู่ที่ไหนกัน!"

เด็กชายเห็นย่าร้องไห้ ก็อ้าปากแหกปากร้องตาม เสียงร้องระงมดังลั่นไปทั่วตู้โดยสาร

ผู้โดยสารคนอื่นๆ เริ่มชะโงกหน้าออกมามุงดู ส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่ บางคนอยากเข้ามาช่วยห้ามแต่ก็ไม่กล้า