ตอนที่ 4 ผมไม่อาจปล่อยให้คุณต้องทนอึดอัดใจ

ตอนที่ 4 ผมไม่อาจปล่อยให้คุณต้องทนอึดอัดใจ

กระทั่งมีเสียงเคลื่อนไหวแผ่วเบาดังมาจากลานบ้าน เธอจึงสะลึมสะลือตื่นขึ้น แสงแดดส่องลอดรอยแยกของผ้าม่านเข้ามา ทาบเป็นแนวแสงสว่างบนพื้นปูน เธอกะพริบตาอยู่ชั่วครู่จนจำไม่ได้ว่าตนอยู่ที่ไหน จากนั้นความทรงจำจึงค่อยๆ แจ่มชัดขึ้น ปักกิ่ง เขตบ้านพักทหาร หลินติ้งผิง

เธอยันกายลุกขึ้นนั่ง มองออกไปนอกหน้าต่าง ในลานบ้าน หลินติ้งผิงกำลังตากผ้า เสื้อกล้ามสีเขียวแนบไปกับไหล่หนากำยำ แสงแดดยามเช้าขับเน้นมัดกล้ามเนื้อที่ได้รูป เสิ่นจิ้งซูมองภาพนั้นแล้วอดหัวเราะไม่ได้ ตื่นมาก็ได้มองคนหน้าตาดีแต่เช้า ช่างให้ความรู้สึกที่ไม่เลวเลยจริงๆ