กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ลิตเติ้ลNovel
ตอนที่ 1 จำสามีตัวเองไม่ได้หรือไง
เดือนเมษายน ปี 1980
รถไฟขบวนสีเขียววิ่งส่งเสียงกึกก้องไปตามรางเหล็ก ภายในตู้โดยสารคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหงื่อ กลิ่นยาสูบ และกลิ่นอับของถุงเท้า
ตรงที่นั่งริมหน้าต่าง หญิงสาวคนหนึ่งนั่งอยู่อย่างเงียบสงบ
หน้ากากอนามัยบดบังใบหน้าไปเกินครึ่ง เหลือไว้เพียงดวงตารูปผลซิ่งที่กระจ่างใสทว่าแฝงรอยอ่อนล้า มือทั้งสองข้างวางทาบไว้บนหน้าท้องที่นูนเด่นชัดอย่างแผ่วเบา ปลายนิ้วขยับไหวเล็กน้อยตามการเคลื่อนไหวของลูกน้อยในครรภ์เป็นระยะ
"แม่หนู สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย เมารถหรือเปล่า ป้ามียาหม่องอยู่นะ" หญิงวัยกลางคนฝั่งตรงข้ามเอ่ยถามด้วยความห่วงใย พลางยื่นตลับเหล็กกลมใบเล็กมาให้
เสิ่นจิ้งซูส่ายหน้าเบาๆ เสียงที่ลอดผ่านหน้ากากอนามัยค่อนข้างอู้อี้ "ขอบคุณค่ะ ฉันไม่เป็นไร"