กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 387 ใช้วิธีการต่ำช้า
"โอ๊ย! โอ๊ย!"
หลิวหลิงหลิงร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด เสียงดังราวกับหมูถูกเชือด เมื่อทั้งสองคนทะเลาะวิวาทกัน ผู้คนรอบข้างก็พากันกรูเข้ามามุงดูราวกับฉลามได้กลิ่นเลือด
ป้าคนหนึ่งพูดว่า "ตายแล้ว หลี่เหวินจู ทำไมเธอถึงลงไม้ลงมือกับคนอื่นอีกล่ะ? ไหนบอกว่าจะไม่ตีคนแล้วไม่ใช่หรือ ทำไมถึงลงมืออีก?"
หลี่เหวินจูเชิดหน้าขึ้นแล้วพูดเสียงดังว่า "ฉันไม่ได้ตีคนสักหน่อย ฉันกำลังตีหมาบ้าที่เที่ยวกัดคนไปทั่วต่างหาก! ไม่ตีเธอแล้วจะตีใคร จะปล่อยให้เธอไปทำร้ายคนอื่นต่อหรือไง!"