กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 371 ขี้ขลาดจนไม่กล้าทำอะไร
ผู้เฒ่าเฉียวมองดูแล้วพยักหน้า ก่อนพูดว่า "อย่างน้อยคุณก็ใช้ชีวิตได้ดีกว่าผมในตอนนี้ คุณเป็นคนมีฐานะและมีความสามารถ เรื่องในอดีตนั้นผมเองก็อยากช่วยแต่ช่วยไม่ได้จริง ๆ ครับ ถ้าผมมีความสามารถ ผมไม่มีทางยืนดูอยู่เฉย ๆ โดยไม่ช่วยเหลืออย่างแน่นอน"
หญิงผมขาวเหลือบมองเขา สายตาเต็มไปด้วยความดูแคลน ก่อนพูดว่า "คุณก็ยังเหมือนเดิม เอาแต่ปัดความรับผิดชอบ ขี้ขลาดและเห็นแก่ตัว ฉันจะบอกความจริงให้รู้ ที่ตระกูลเฉียวตกอยู่ในสภาพนี้ก็เป็นฝีมือฉันเอง"
เฉียวหยวนหลงพยักหน้าแล้วพูดว่า "ผมเดาเอาไว้แล้ว ฉันก็จะให้คุณได้ลิ้มรสความรู้สึกของการถูกหลานสาวของตัวเองหักหลังบ้าง"