กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 355 คิดจะหนีเอาตัวรอด
เมื่อกรงขังแห่งนี้กักตัวเขาเอาไว้ ก็ไม่ต่างจากการสวมโซ่ตรวนให้เขา คิดจะหนีออกไปนั้นไม่มีทางเลย
หลี่หมิงเทากลอกตาครุ่นคิด ก่อนแสร้งทำท่าน่าสงสารและยอมอ่อนข้อ "คุณเป็นใครกันแน่? รีบออกมาเถอะ! ฉันยอมแล้ว ฉันยอมแพ้แล้ว ยังไม่พออีกหรือ? มีเรื่องอะไรก็มานั่งพูดคุยกันอย่างใจเย็นเถอะ"
เขาจงใจแสดงท่าทางยอมอ่อนข้อเช่นนี้ เหมือนจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ที่กำลังหาโอกาสหนี ในใจคิดว่าขอเพียงมีช่องทางเมื่อไร ก็จะรีบเผ่นหนีทันที