กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 330 วางยา
มู่ซืออวี่กัดฟันแน่น ก่อนพูดด้วยความเกลียดชังว่า "ได้ ฉันจะออกไปพบเขา"
จากนั้นเธอก็ย่องออกจากบ้านอย่างเงียบเชียบ ราวกับสุนัขจิ้งจอกตัวน้อยที่กลัวว่าจะทำให้นายพรานรู้ตัว ในใจก็อดคิดไม่ได้ว่า 'จะให้คุณตารู้เรื่องนี้ไม่ได้เด็ดขาด ไม่อย่างนั้นอาจกระทบกับเรื่องที่คุณตากำลังหางานให้ฉัน'
ถ้าเรื่องนี้แพร่สะพัดออกไปจนทุกคนรู้กันหมด แล้วเธอจะหาสามีที่ถูกใจได้อย่างไร!
มู่ซืออวี่มั่นใจเต็มเปี่ยมว่า ขอเพียงเธอตั้งสติให้มั่นและหางานทำได้สำเร็จ ด้วยรูปร่างหน้าตาที่งดงามของเธอ บวกกับเส้นสายอันกว้างขวางของคุณตา บางทีเธออาจหาสามีที่ถูกใจได้จริง ๆ