กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 321 คนพวกนั้นยอมจำนน
แววตาของเซี่ยโยวโยวเย็นเยียบลงทันที ร่างของเธอเคลื่อนไหวรวดเร็วราวกับสายฟ้า ก่อนยกเท้าถีบออกไป ได้ยินเสียงดัง "โครม!" ร่างของหม่าอู่ก็ลอยกระเด็นขึ้นไปเหมือนว่าวที่สายป่านขาด
ร่างของเขาวาดเป็นเส้นโค้งกลางอากาศ หมุนไปหนึ่งรอบ ก่อนตกลงไปนอนคว่ำกับพื้นอย่างแรงดัง "พลั่ก!" จากนั้นก็ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด "อ๊าก!
เจ็บจะตายอยู่แล้ว! จะเอาชีวิตฉันแล้ว!"
หม่าอู่พยายามดิ้นรนลุกขึ้น แต่ไม่ว่าจะพยายามอย่างไรก็ลุกไม่ไหว ลูกถีบของเซี่ยโยวโยวทำให้เขาสูญเสียความสามารถในการเป็นผู้ชายไปตลอดชีวิต อีกทั้งยังเจ็บปวดบริเวณท้องน้อยอย่างแสนสาหัส ราวกับมีเข็มนับไม่ถ้วนทิ่มแทงอยู่ภายใน