กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 306 เตือนเฉียวอวิ๋นถิง
แต่ยิ่งเป็นเช่นนี้ หลิวหวยโปก็ยิ่งรู้สึกโกรธและไม่พอใจ เขาคิดอย่างขุ่นเคืองว่า 'ทำไมกัน? ทำไมฉันถึงไม่มีโชคดีแบบนี้บ้าง? คนที่ถูกครอบครัวไล่ออกมาแท้ ๆ ยังทำตัวอวดดีอยู่ได้ มีอะไรให้น่าภูมิใจนักหนา!'
แม้หลิวหวยโปจะบ่นพึมพำเช่นนั้น แต่เขาก็คิดจะเดินจากไป
ทว่าเซี่ยโยวโยวกลับก้าวเข้ามาหาอย่างนุ่มนวล ก่อนถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนราวกับกำลังปรึกษาเขาว่า "ใครเป็นคนปล่อยข่าวลือพวกนี้? คุณรู้ไหมว่าเป็นใคร? ฉันหวังว่าคุณจะบอกฉันนะ นี่เป็นการทำลายชื่อเสียงของคนอื่น ฉันไม่อยากได้ยินคำพูดเหลวไหลพวกนี้อีก"