กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 301 มอบชิ้นส่วนมิติให้เฉียวอวิ๋นถิง
เฉียวอวิ๋นถิงตื่นเต้นจนหน้าแดง มือทั้งสองข้างถูเข้าหากันโดยไม่รู้ตัว ก่อนถามอย่างร้อนใจว่า "ผมฝึกฝนมานานเท่าไรแล้ว? ผมมัวแต่ฝึกจนไม่ได้ดูเวลาเลย
ความจริงแล้ว หนึ่งวันข้างนอกเท่ากับสิบวันข้างใน
เซี่ยโยวโยวเข้าออกมิติมานานกว่าหนึ่งเดือนแล้ว ข้างนอกผ่านไปสามสิบวัน แต่ข้างในเท่ากับสามร้อยวัน เกือบหนึ่งปีเต็ม!
เพียงแต่พอเริ่มฝึกฝน เวลาก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผมตั้งใจฝึกอย่างเดียว ไม่ได้สนใจว่าเวลาผ่านไปเท่าไร จึงไม่รู้เลยว่าผ่านไปนานแค่ไหนแล้ว"