กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 289 ตัดสินใจแน่วแน่
ฮวาเหวินซิ่วก้าวเดินอย่างนุ่มนวล มุมปากมีรอยยิ้มเยาะจาง ๆ ก่อนพูดช้า ๆ ว่า "โอ๊ย พี่ทำแบบนี้ก็ไม่ถูกแล้ว ฉันอุตส่าห์มาเยี่ยมด้วยความหวังดี ไม่เห็นแก่ความเหน็ดเหนื่อย แต่พี่กลับพูดจาหยาบคายใส่ฉันแบบนี้
ฉันกับพี่เขยบริสุทธิ์ใจต่อกันจริง ๆ นะ นี่เป็นครั้งแรกด้วยซ้ำที่เราได้พบกันอย่างเป็นทางการแบบนี้"
พูดจบเธอก็ยกมือขึ้นอย่างสง่างาม นิ้วเรียวยาวขยับแผ่วเบาราวกับผีเสื้อ ก่อนช่วยจัดปกเสื้อของเฉียวอวิ๋นเมิ่งอย่างอ่อนโยน ท่าทางแฝงความสนิทสนมอยู่หลายส่วน แล้วพูดต่อว่า "โอ๊ย ดูปกเสื้อสิ ยับยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว ควรจัดให้เรียบร้อยตั้งนานแล้ว