กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 283 เสียใจไปก็ไม่มีประโยชน์
พูดจบ เซี่ยโหวเทียนก็หมุนตัวเดินจากไปด้วยฝีเท้าหนักแน่นราวกับแม่ทัพที่กำลังออกศึก
เซี่ยโยวโยวก้าวเดินตามเซี่ยโหวเทียนไปติด ๆ เธอเหลือบมองฟางไป๋เฟิ่งกับซุนเสวี่ยเวยด้วยรอยยิ้มเย็นชา
เวลานี้ซุนเสวี่ยเวยตกตะลึงจนแทบเสียสติ ดวงตาเบิกกว้างราวกับกระดิ่งทองแดง น่องทั้งสองข้างสั่นระริกเหมือนใบไม้แห้งที่แกว่งไกวกลางสายลม
เมื่อเซี่ยโยวโยวกับพ่อเดินจากไป บรรยากาศกดดันจากอำนาจของพวกเขาก็พลันจางหาย
ขาทั้งสองข้างของซุนเสวี่ยเวยอ่อนแรงลงทันที เธอทรุดฮวบลงกับพื้นดังตุบ และตกใจจนปัสสาวะราดกางเกง กลิ่นฉุนกระจายไปทั่วบริเวณ
เธอรู้แล้วว่าตัวเองจบสิ้นแน่