กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 239 ส่งตัวให้ตำรวจ
การโจมตีทางจิตนี้มุ่งเล่นงานเส้นประสาททั่วร่างกายของทั้งสองโดยเฉพาะ แม้ภายนอกจะไม่มีบาดแผลแม้แต่น้อย แต่เส้นประสาททุกเส้นกลับรู้สึกราวกับถูกเข็มนับไม่ถ้วนทิ่มแทงพร้อมกัน ความเจ็บปวดนั้นรุนแรงจนไม่อาจบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้
ฮวาเหวินซิ่วเจ็บปวดจนใบหน้าบิดเบี้ยว ส่งเสียงกรีดร้องราวกับหมูถูกเชือดว่า "ทนไม่ไหวแล้ว! ทรมานเกินไป! ความรู้สึกแบบนี้แย่ยิ่งกว่าตกนรกเสียอีก!"
สุดท้ายฮวาเหวินซิ่วก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอตะโกนสุดเสียงว่า "ฉันพูดแล้ว! ฉันจะบอกทุกอย่าง!"
ไป่หลี่อู่เองก็เจ็บปวดจนร่างกายกระตุก เพราะคนที่กำลังทรมานเขาคือเฉียวอวิ๋นถิง