กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 213 ขโมยฟืน
หวังต้าเหมิ่งชะงักไป ก่อนพึมพำว่า "เวลานี้ใครมาเคาะประตูกัน?"
พอเปิดประตูออกไปก็พบว่าเป็นหลี่เอ้อร์
หลี่เอ้อร์สวมเสื้อบุฝ้ายหนา ตัวสั่นงก ๆ ด้วยความหนาว เขาพูดว่า "โอ๊ย บ้านนายก็ไม่อุ่นเหมือนกันนี่นา!"
หวังต้าเหมิ่งพูดอย่างหงุดหงิดว่า "อุ่นบ้าอะไรล่ะ ฉันเสียดายฟืน ไม่กล้าเผาเยอะ แล้วนายมาบ้านฉันทำไม?"
หลี่เอ้อร์ถูมือไปมาแล้วพูดว่า "บ้านฉันก็หนาวเหมือนกัน นึกว่าบ้านนายจะอุ่นกว่า เลยกะมาขออาศัยความอบอุ่นสักหน่อย ปีนี้ฉันเตรียมฟืนไว้ไม่มากเหมือนกัน ไม่กล้าเผาเยอะ"
หวังต้าเหมิ่งถามว่า "แล้วเมียกับลูกชายนายล่ะ?"
หลี่เอ้อร์ตอบว่า "พวกเขานอนอยู่บ้าน ฉันนอนไม่หลับ โอ๊ย หอมจริง ๆ นายว่าบ้านนักบัญชีเขาทำอะไรกินกันนะ พวกเราไปขอกินด้วยสักหน่อยดีไหม?"