กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 199 ทรมานหญิงชราร้ายกาจ
โม่มู่ชิงกัดฟันแน่นจนเกิดเสียงกรอด ๆ มือทั้งสองกำเป็นหมัด เล็บจิกลึกเข้าไปในเนื้อโดยที่เธอไม่รู้สึกตัว
เธอค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนอย่างโงนเงน ขาทั้งสองหนักอึ้งราวกับถูกถ่วงด้วยตะกั่ว ทุกย่างก้าวต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี
ภายในใจของเธอนอกจากความหวาดกลัวที่กัดกินอยู่ตลอดราวกับแมลงตัวเล็ก ๆ แล้ว ยังมีความสิ้นหวังและหมดหนทาง ความรู้สึกนั้นราวกับตาข่ายผืนใหญ่ที่ห่อหุ้มเธอไว้แน่นจนขยับไม่ได้ แต่เธอก็ไม่มีทางทำอะไรได้เลย
เธอตะโกนสุดเสียงจนแทบหมดแรงว่า "ตกลงใครกำลังเล่นตลกกับฉัน? ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้! อย่าคิดว่าซ่อนตัวแล้วฉันจะหาแกไม่เจอ รอให้ฉันออกไปได้ก่อนเถอะ ฉันจะสับแกเป็นหมื่นชิ้น!"