กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 179 หวาดกลัวจนต้องร้องขอชีวิต
เซี่ยไป๋อิงหน้าแดงก่ำ กัดฟันจนแก้มป่องราวกับสัตว์ตัวเล็กที่กำลังโกรธจัด เธอจ้องเซี่ยโยวโยวอย่างอาฆาต ก่อนตะโกนเสียงดังว่า "เฮ้! แกจะทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ! รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? ฉันเป็นลูกสาวของผู้บัญชาการทหาร!
แม่ของฉันเป็นผู้บังคับการการเมืองแซ่เจิ้ง อำนาจและฐานะของทั้งสองคนไม่ใช่สิ่งที่แกจะจินตนาการได้! ฉันแนะนำให้แกรีบคุกเข่าขอร้องฉัน ขอให้ฉันยกโทษให้ แล้วเรื่องนี้ก็จะจบลงเท่านี้
ไม่อย่างนั้น ต่อให้ตอนนี้แกมีฝีมืออยู่บ้าง ก็ไม่มีทางรับมือกับกองทัพนับหมื่นนับพันได้หรอก ถึงตอนนั้นแกจะต้องร้องไห้!"