บทที่ 171 เซี่ยไป๋อิงผู้มีจิตใจวิปริต

บทที่ 171 เซี่ยไป๋อิงผู้มีจิตใจวิปริต

ตอนนี้เซี่ยไป๋อิงกลายเป็นคนที่น่าสนใจอย่างยิ่งสำหรับเซี่ยโยวโยว เธอรู้สึกว่าเรื่องราวหลังจากนี้จะยิ่งสนุกขึ้นเรื่อย ๆ

เซี่ยไป๋อิงมีนิสัยประหลาดอย่างหนึ่ง เธอไม่ชอบเหยียบเหยื่อให้ตายในครั้งเดียว แต่ชอบทำให้เหยื่อเจ็บปวดทรมานจนแทบอยากตาย

ยกตัวอย่างเช่น เวลาว่างจนไม่มีอะไรทำ เธอมักจะถือกาน้ำร้อนเดินอย่างฮึกเหิมไปยังรังมด แทนที่จะเหยียบมดเหล่านั้นให้แหลกเละในครั้งเดียวเหมือนคนที่ใช้แต่กำลัง

เธอจะค่อย ๆ ราดน้ำร้อนลงไปทีละน้อย ดวงตาจับจ้องมดที่กำลังดิ้นรนด้วยความเจ็บปวด มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มประหลาด ราวกับกำลังชมการแสดงอันยอดเยี่ยม และเฝ้ามองมดเหล่านั้นถูกน้ำร้อนลวกจนตายทีละน้อย