กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 160 ก้อนหินกระแทกฟัน
ใบหน้าของเฉียวอวิ๋นถิงดำคล้ำลงทันทีด้วยความโกรธ เขากระทืบเท้าแล้วตะโกนว่า "พูดเหลวไหลอะไรกัน! พวกเราสองคนแค่เช่าบ้านอยู่ร่วมกัน คนทั้งหมู่บ้านก็รู้ พวกเราบริสุทธิ์ใจต่อกัน!"
ป้าเฮยเบ้ปากอย่างดูแคลนแล้วพูดว่า "บริสุทธิ์ใจหรือ? ฉันไม่เชื่อหรอก! บริสุทธิ์ตรงไหนกัน? พอปิดประตูแล้ว กลางคืนพวกเธอจะขึ้นไปนอนบนเตียงอิฐเดียวกัน ทำอะไรกันอยู่ ใครจะมองเห็น ใครจะรู้ล่ะ!
เพราะฉะนั้นอย่ามาพูดเรื่องไร้ประโยชน์กับฉัน รีบชดเชยเงินให้พี่น้องผู้หญิงของพวกเราก่อน!"