บทที่ 153 เอ้อร์เหมิ่ง อันธพาลลามก

บทที่ 153 เอ้อร์เหมิ่ง อันธพาลลามก

แต่พวกเขายังทำงานไม่ถึงครึ่งก็ทนไม่ไหวแล้ว ต่างบ่นพึมพำว่า "อยู่ในเขตบ้านพักอย่างสุขสบายจนเคยตัว จะมาทำงานแบบนี้ไหวได้ยังไง? แต่ถ้าทำไม่ไหวก็ไม่มีข้าวกิน แล้วจะทำยังไงดีล่ะ?"

ขณะนั้นเอง เซี่ยโยวโยวก็เดินก้าวยาว ๆ เข้ามา พอเห็นพวกเขาก็ตะโกนเสียงดังทันทีว่า "พวกนายทำอะไรกันอยู่? เร็วเข้า! คนอื่นทำงานกันมาทั้งวันแล้ว แต่พวกนายยังทำไม่เสร็จอีก ขี้เกียจอะไรกันขนาดนี้! วันนี้หักคะแนนแรงงานครึ่งหนึ่ง!"

พอได้ยินเช่นนั้น หยางอวี่หานก็หน้าสลดลงทันที

ต้องรู้ว่าตอนนี้เงินในกระเป๋าของพวกเขาหมดเกลี้ยงแล้ว หากถูกหักคะแนนแรงงานอีก ตอนเที่ยงก็จะไม่มีข้าวกิน ต้องทนหิวท้องกิ่ว