กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 149 ค่าชดเชยความเสียหายทางจิตใจ
เมื่อหยางอวี่หานได้ยิน ก็รู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าลงกลางศีรษะถึงห้าครั้ง เธอตกตะลึงไปทั้งตัว เบิกตากว้าง อ้าปากค้าง ก่อนร้องออกมาอย่างไม่อยากเชื่อว่า "หนึ่งพันหยวนเลยหรือ!"
แม้ครอบครัวของพวกเธอจะนับว่าร่ำรวยในเขตบ้านพัก มีฐานะดีกว่าครอบครัวทั่วไปมาก ทั้งยังมีผู้มีอิทธิพลคอยหนุนหลัง แต่เงินหนึ่งพันหยวนสำหรับพวกเธอก็ยังเป็นเงินเก็บส่วนตัวที่ต้องสะสมมาหลายปี กว่าจะเก็บได้แต่ละหยวนก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
หยางอวี่หานกัดฟัน ใบหน้าเต็มไปด้วยความอ้อนวอน ก่อนลองต่อรองว่า "ฉัน...ฉันว่ามันมากเกินไป หนึ่งร้อยหยวนได้ไหม?
พวกเราจะให้เธอหนึ่งร้อยหยวน"