บทที่ 142 ปากเสียจนถูกซ้อม

บทที่ 142 ปากเสียจนถูกซ้อม

หยางอวี่หานพูดอย่างไม่เกรงกลัวใคร

"รู้ไหม? จุดประสงค์หลักที่ฉันมาวันนี้ก็คือไล่เธอออกไป เธอยึดบ้านพี่ชายฉันอยู่ ไม่รู้จักอายบ้างหรือไง?

หน้าตาเธอก็สวยดีอยู่หรอก แต่กลับทำตัวเหมือนนางจิ้งจอกเจ้าเสน่ห์ คอยยั่วยวนพี่ชายฉัน

ไม่รู้จักอายหรือไง? ต่อให้พี่ชายฉันนอนกับเธอฟรี ๆ ก็ไม่เห็นเป็นอะไร เพราะเธอมันก็แค่เด็กสาวบ้านนอกจากชนบท ไม่คู่ควรหรอก!

มีแต่คนที่เติบโตมาจากเขตบ้านพักอย่างฉันเท่านั้นที่คู่ควร เข้าใจไหม?"

เซี่ยโยวโยวยิ้ม แต่แววตากลับคมกริบ เธอพูดว่า

"เอะอะก็พูดถึงเขตบ้านพัก ทำเหมือนตัวเองยิ่งใหญ่นักหนา

เขตบ้านพักมีอะไรพิเศษหรือ? คนที่อยู่ในนั้นไม่ต้องกินข้าว ไม่ต้องกินธัญพืชห้าชนิดหรือไง?