บทที่ 134 ฝากฝังหลิงหลิงและส่งรูปถ่าย

บทที่ 134 ฝากฝังหลิงหลิงและส่งรูปถ่าย

ที่แท้สัตว์ร้ายเหล่านี้ล้วนเป็นสัตว์ที่อยู่ในมิติของเซี่ยโยวโยว จึงแตกต่างจากสัตว์ป่าภายนอกโดยธรรมชาติ พวกมันถูกนกยูงน้อยฝึกฝนมาอย่างดี ไม่ฆ่าฟันกันเอง แต่ละตัวมีอาณาเขตของตัวเอง และยังร่วมมือกันได้ด้วย

ไม่นานชายทั้งหกก็ถูกฝูงสัตว์ร้ายรุมล้อมจนมิด กลายเป็นอาหารมื้อเย็นของพวกมัน

เมื่อเซี่ยโยวโยวจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เธอก็กลับมาที่หลังโขดหินอีกครั้ง

หลิงหลิงกำลังอุ้มแมวหลบอยู่ด้านหลัง ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง

เซี่ยโยวโยวตบไหล่เด็กหญิงเบา ๆ แล้วพูดว่า "ไม่เป็นไรแล้ว ไปกันเถอะ"

หลิงหลิงจึงค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นอย่างระมัดระวัง ก่อนเดินตามเซี่ยโยวโยวไป