บทที่ 129 ภัยพิบัติจากฝนตกหนัก

บทที่ 129 ภัยพิบัติจากฝนตกหนัก

บ้านดินดิบเก่าแก่หลายหลังในหมู่บ้านที่ไม่ได้รับการซ่อมแซมมานาน ในที่สุดก็ทนไม่ไหว พังครืนลงมาครึ่งหนึ่งพร้อมเสียงดังสนั่นหลายครั้ง

โชคดีที่ทุกคนย้ายไปอยู่ในเพิงพักขนาดใหญ่กันตั้งแต่เนิ่น ๆ จึงไม่มีความเสียหายใด ๆ

แต่หมู่บ้านข้างเคียงกลับประสบเคราะห์ร้าย เพราะขุดลอกโคลนไม่ทั่วถึง น้ำปริมาณมหาศาลจึงไหลย้อนเข้าท่วมหมู่บ้านโดยตรง

น้ำในลานบ้านเอ่อสูงถึงขอบเตียงเตาดิน ชาวบ้านต่างกอดหม้อ ชาม และเครื่องใช้ในครัวเรือนปีนหนีขึ้นไปยังที่สูง ร้องไห้ตะโกนเรียกหาพ่อแม่กันระงม

ทางด้านเซี่ยโยวโยวยังคงเดินตรวจตราอย่างไม่รีบร้อน เมื่อเห็นตรงไหนมีน้ำขัง เธอก็เก็บเข้าไปในมิติอย่างง่ายดาย ราวกับกำลังเดินเล่นอยู่ในสวนหลังบ้านของตัวเอง