บทที่ 114 นัดหมายเวลา

บทที่ 114 นัดหมายเวลา

หลิวอี้ซิงพยักหน้าแล้วพูดว่า "ฉันรู้ แต่ก็ไม่มีทางเลือก คนที่ถูกส่งมาใช้แรงงานดัดสันดานอย่างพวกเรา จะไม่ทำงานได้หรือ?"

ค่าตอบแทนที่ได้รับก็น้อย ตอนนี้แม้แต่กินให้อิ่มยังทำไม่ได้

พวกเรายังต้องเก็บเสบียงอาหารส่วนหนึ่งไว้กินในฤดูหนาวด้วย

ถ้าไม่เตรียมไว้บ้างจะทำอย่างไรได้ เธอดูหญ้าพวกนี้สิ พวกเราตั้งใจจะเอาไปดองไว้กินเป็นผักดองในฤดูหนาว ส่วนหญ้าพวกนี้ก็จะนำไปตากแห้ง พอถึงฤดูหนาวค่อยเอามาแช่น้ำแล้วกิน ไม่มีทางเลือกจริง ๆ ถ้าไม่ทำงานก็ไม่มีทางรอด

เซี่ยโยวโยวพยักหน้า สิ่งที่อีกฝ่ายพูดมีเหตุผล เป็นความจริงอย่างที่เขาว่า

เธอพูดว่า "คุณลุงคะ ไม่จำเป็นต้องทนถึงขนาดนี้ก็ได้ ลองไปหาหมอดูสิคะ"