กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 112 คำสัญญา
มันเทศในมือรองผู้ว่าการมณฑลหวังหล่นลงพื้นดัง "แปะ"
เขากำหมัดแน่นทันทีจนข้อนิ้วซีดขาว หน้าผากมีเหงื่อผุดขึ้นมาในพริบตา
เป็นอย่างที่คิดจริง ๆ! เขาเดาไม่ผิดเลย!
เด็กสาวตรงหน้ามีทั้งดวงตาและท่าทางคล้ายเพื่อนสนิทแซ่เซี่ยของเขาเมื่อครั้งยังหนุ่ม ราวกับถอดแบบกันมา!
เขาสูดลมหายใจลึก ขยับเข้าไปใกล้เซี่ยโยวโยวอีกเล็กน้อย แล้วลดเสียงลงจนแทบเป็นกระซิบ
"แม่ของเธอ...หลังจากคลอดเธอได้ไม่นาน พ่อของเธอก็ขาดการติดต่อไปเลยใช่ไหม?"
เซี่ยโยวโยวพยักหน้า แววตาปรากฏความสับสนเล็กน้อย
"แม่บอกว่าตอนนั้นพ่อมีเรื่องลำบากใจ เลยต้องรีบจากไปค่ะ"
"แล้วแม่ของเธอ...เคยช่วยยุวชนที่ถูกส่งลงชนบทคนหนึ่งไว้ใช่ไหม? ตอนนี้แม่ของเธอเป็นยังไงบ้าง?"