กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 61 กลับบ้าน
บนใบหน้าของเซี่ยโยวโยวปรากฏรอยยิ้มซุกซน เธอส่ายหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า "แบบนั้นไม่ได้หรอก ถ้ามีคนเห็นเข้า เดี๋ยวก็หาว่าฉันเป็นผู้หญิงใช้เงินฟุ่มเฟือยอีก ถึงตอนนั้นพวกเขาคงชี้หน้าด่าพวกเราแน่!"
เฉียวอวิ๋นถิงโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ แล้วพูดอย่างตรงไปตรงมาว่า "พวกเขาอยากพูดอะไรก็ปล่อยให้พูดไปสิ เราจะมัวใช้ชีวิตตามคำพูดของคนอื่นไม่ได้หรอก ฉันชอบเข็นรถให้เธอ สำหรับฉันแล้ว การได้เข็นเธอเป็นความสุขอย่างหนึ่ง
ถ้าเธอต้องเดินอยู่ข้างล่าง ส่วนฉันเป็นคนเข็นรถอยู่ข้างบน ฉันกลับจะรู้สึกเสียใจมากกว่า แต่ถ้าเธอนั่งอยู่บนรถแล้วให้ฉันเข็น ฉันจะรู้สึกมีความสุขเหมือนได้กินน้ำผึ้งเลยละ"