บทที่ 45 ใช้ศีลธรรมมาบีบบังคับ

บทที่ 45 ใช้ศีลธรรมมาบีบบังคับ

เมื่อจ๋าซู่เหมยกับหญิงสาวอีกหลายคนได้ยิน ต่างก็พากันเดินเข้ามามุงดู พอเพ่งมองให้ชัดก็พบว่าเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ตอนนี้เที่ยงวันแล้ว แต่เข็มนาฬิกาของเฟิงจือเล่อกลับหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น ไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย

ฝ่ามือที่ตบลงไปเมื่อครู่ไม่เพียงทำให้เฟิงจือเล่อหน้ามืดตาลาย แต่ยังทำให้เขามึนงงไปหมด เขาพูดตะกุกตะกักว่า "เสีย...เสียแล้ว ปากกา...ปากกาของฉันเพิ่งซื้อมาเองนะ..."